Delara Darabi vermoord door de ayatollah's

Afgelopen zaterdag werd in Iran Delara Darabi opgehangen. Vermoord door de ayatollah's.

Delara was een jonge vrouw die op dubieuze gronden werd beschuldigd van een moord en daarvoor na een aan alle kanten rammelend proces de doodstraf kreeg. Aanvankelijk zou Delara de moord hebben bekend om daarmee haar vriend van de galg te redden. Later trok zij haar verklaring in. Het mocht echter niet baten - de doodstraf kwam er.

Op 19 april 2009 besloot de hoogste rechtbank van Iran om Delara twee maanden uitstel van executie te geven. De autoriteiten van de Rasht Central Prison trokken zich daar echter niets van aan en duwden de 23-jarige vrouw afgelopen zaterdag met haar nek door de strop. Gerechtelijke besluiten, zelfs die van de hoogste rechtbank, zijn in Iran kennelijk iets vrijblijvends. De advocaat van Delara werd van te voren niet op de hoogte gesteld van de aanstaande executie, iets wat volgens de Iraanse wetgeving wel behoort te gebeuren. Haar moeder kreeg enkele minuten voor de voltrekking een telefoontje van één van de beulen die haar toebeet dat 'we je dochter gaan ophangen en er is niets wat je daar tegen kan doen'. (bron: BBC News)

Met name onder westerse linkse intellectuelen en andere politiek correcte zalvende zwetsers heerst de modieuze opvatting dat Iran een fijn land is dat altijd zo onheus wordt bejegend door bijvoorbeeld die boze Verenigde Staten van Amerika. Ook hecht men in die kringen veel geloof aan de beweringen van de Iraanse president Ahmadinejad dat zijn land kernenergie alleen wil gebruiken voor ‘vreedzame doeleinden zoals energieopwekking’. Vreemd als men bedenkt dat Iran qua oliereserves het tweede rijkstvoorziene land is, na dat andere islamitische mensenrechtenparadijs Saudi-Arabië en men dus nu niet direkt een alternatieve energiebron nodig heeft. De herhaalde uitspraken van diezelfde president van Iran dat ‘Israël van de kaart geveegd moet worden’ en zijn rabiate ontkenning van de genocide op zes miljoen Joden tijdens de tweede wereldoorlog, doen toch het ergste vrezen wanneer deze religieus geïnspireerde gek binnenkort mogelijk de beschikking krijgt over kernwapens. Maar misschien liggen de politiek-correcte linkse zwetsers daar helemaal niet wakker van, net zoals ze indertijd ook niet wakker lagen van de ‘killing fields’ van de Maoïst Pol Pot in Cambodja (2 miljoen doden), of van de schietautomaten bij de Berlijnse Muur (honderden doden), of van de aanhoudende flagrante schendingen van de mensenrechten in rode paradijzen als Cuba, Venezuela en Bolivia... Links blijft juichen en als het nodig is ook zwijgen, net zoals het uitkomt.

Laten we verder vooral niet vergeten dat Iran het enige land ter wereld is waar regelmatig kinderen worden geëxecuteerd, waar homoseksuelen uitsluitend vanwege hun geaardheid worden opgehangen, waar vrouwen op basis van roddelarij net zolang met stenen worden bekogeld totdat ze bezwijken, waar verkrachte vrouwen worden opgehangen in plaats van de verkrachters, waar minderjarige meisjes worden uitgehuwelijkt aan bejaarde kerels en vervolgens een lagere status krijgen als het vee op het erf... Iran heeft totaal schijt aan de meest elementaire mensenrechten.

Ophanging gebeurt in Iran in het openbaar (het volk wil tenslotte ook wat) en niet zelden door middel van een hijskraan. Het slachtoffer wordt opgetakeld zodat het stervensproces (verstikking) lang duurt. Kennelijk wordt het gespartel van het langzaam stikkende slachtoffer als volksvermaak gezien.


Een fijn land, dat Iran van de ayatollah’s! Mogen Delara en al die 140 andere Iranezen die haar in 2009 reeds voorgingen naar de galg voor eeuwig rusten in Vrede...

Over Delara en velen anderen gedoemde Iranezen...

Over de uiterst beroerde mensenrechtensituatie in Iran...

© 2009 blogbert

Martin Luther King 80 Jaar Geleden Geboren

Vandaag precies tachtig jaar geleden werd in Atlanta in de Amerikaanse staat Georgia, Michael Luther King geboren. Jaren later zou de Michael Luther bekend worden als dominee Martin Luther King, een prominent voorvechter van gelijke rechten voor de negerbevolking van de Verenigde Staten van Amerika. Toen mochten we nog spreken over 'negers' of de 'negerbevolking', tegenwoordig moeten we heel politiek correct spreken over 'Afro-Amerikanen'. Het zal blogbert verder een worst wezen, om de zoveel tijd waait de wind weer uit een ander hoekje.

Terug naar dominee Martin Luther King. King verwierf dus zijn grootste faam als emancipator van de zwarte bevolking. En op 28 augustus 1963 sprak hij tijdens een demonstratie in Washington DC zijn beroemdste woorden: 'I have a dream', een rede waarin Martin Luther King de hoop uitsprak dat op een dag mensen van alle rassen en kleuren vreedzaam zouden kunnen samenleven. Veel mensen putten hoop uit King's woorden, bij te veel anderen wekte het helaas gevoelen van afkeer en diepe haat op. Een jaar later werd King de Nobelprijs voor de Vrede toegekend.

Op 4 april 1968 werd Martin Luther King op lafhartige wijze met een geweerschot vermoord toen hij op het balkon stond van het Lorraine Motel in Memphis. Officieel werd James Earl Ray veroordeeld voor de moord maar er bestaat ook al jaren controverse over de ware dader(s).
Het Lorraine Motel is tegenwoordig een burgerrechtenmuseum. Er is mede door de inzet van King veel ten goede veranderd in de VS op het vlak van de burgerrechten. Nu, met de aanstaande inauguratie van de nieuwe president, Barack Obama, is de visie op de toekomst van King nog altijd actueel. Laten we hopen dat zijn droom uitkomt en het liefst heel snel.

King werd overleefd door zijn vrouw Coretta. Coretta Scott King stierf op 30 januari 2006.

© 2009 blogbert

Stalin - één der grootste Russen aller tijden

Dat ‘het Nederlandsche Volk’ in 2004 Pim Fortuyn tot grootste Nederlander aller tijden koos, is erg genoeg maar wat je ook van Fortuyn kon en kan zeggen, hij had geen doden op zijn geweten. Dat is met Josef Stalin (1879-1953) wel anders - naar schatting heeft deze afgelopen zondag tot één der grootste Russen aller tijden gekozen dictator en psychopaat een kleine (?) dertig miljoen doden op zijn geweten.



Ruim 50 miljoen Russen brachten hun stem uit in een door een Russische TV zender georganiseerde verkiezing. De eerste plaats was voor de 13e eeuwse vorst Alexander Nevsky, de tweede voor de reformist Pjotr Stolypin (vermoord in 1911) en de derde plaats dus voor Josef Stalin. En dat mag verrassend genoemd worden.

Miljoenen onderdanen van Josef Stalin verdwenen in werkkampen, psychiatrische inrichtingen (eufemisme voor gevangenissen zonder verticale uitgang) en massagraven. Miljoenen mensen stierven omdat ze het Russisch-Orthodoxe geloof aanhingen, van oude adel waren, kritiek hadden op het regime, uit rijke families stamden, joods bloed hadden, vrijmetselaar waren etc. Als de buurman de pik op je had, kon je midden in de nacht de gevreesde klop op de deur verwachten, een klop die gelijk stond met een enkele reis strafkamp in Siberië (ofwel een zekere dood).

Niet alleen in eigen land (de toenmalige Sovjet-Unie, omvattende meerdere van origine onafhankelijke landen zoals de Oekraïne, Letland, Litouwen, Estland etc.) heeft Stalin miljoenen over de kling gejaagd, ook buiten de eigen landsgrenzen ging Josef aardig tekeer: tijdens de eindfase van de Tweede Wereldoorlog werden Duitse vrouwen door hem tot ‘oorlogsbuit’ gedegradeerd waarmee de troepen van het Rode Leger naar eigen believen mochten omgaan. In de praktijk kwam dit neer op massaverkrachtingen waarvan volgens conservatieve schattingen tenminste twee miljoen Duitse vrouwen en meisjes het slachtoffer werden. Velen werden meermaals verkracht door halve tot hele regimenten bezopen Russische soldaten. Stel je eens voor dat Amerikaanse soldaten op dezelfde schaal tekeer gingen in Irak, op persoonlijk bevel van George Bush...

Daarnaast werden toenmalige Duitse gebieden vanaf Tilsit tot aan Berlijn platgebrand, het cultuurgoed zonder enige consideratie vernield en grote delen van de oorspronkelijke bevolking verjaagd (de gelukkigen) of standrechtelijk geëxecuteerd (de ongelukkigen). De grenzen van Polen werd tweehonderd kilometer naar het westen opgeschoven zodat Stalin’s communistische paradijs wat meer ruimte kreeg. Overigens werden hierbij door Stalin’s troepen vele duizenden Polen vermoord.

Ruim een miljoen Duitse krijgsgevangen werden als slaaf ingezet in Siberië (een flagrante schending van de Conventie van Genève). Van de 90.000 man die gevangen werden genomen na de slag bij Stalingrad (in 1942) keerden er in 1955 (tien jaar na het einde van de oorlog!) uiteindelijk slechts 5000 terug. De rest was omgekomen door de langjarige ontberingen of ijskoud vermoord op bevel van voormalig seminariestudent Josef Stalin. Waarlijk een groot man dus. Echt iemand om als volk trots op te zijn.

Dat een dergelijk monster door het volk dat toch zeer ernstig onder zijn terreur heeft geleden tot één der grootste Russen aller tijden wordt verkozen, zegt wel iets over de collectieve psyche van het Russische volk. Stel je eens voor dat Adolf Hitler op de derde plaats zou eindigen van een vergelijkbare competitie in Duitsland...?

© 2008 blogbert

Doodstraf in Rood-China

De Chinese leider Deng Xiaoping (1904-1997), die terecht wordt gezien als de geestelijk vader van het huidige succesvolle tweesporen (want politiek-communistische en economisch-kapitalistische) China, zei eens dat ‘de doodstraf een onmisbare onderwijsmethode was om het Chinese volk in het gareel te houden’. Zo’n opmerking zegt een hoop over de communistische mentaliteit die niet alleen in China maar overal waar deze werd en wordt gepraktiseerd tot bloedvergieten leidt.

Volgens Amnesty International heeft Rood-China in 2007 tenminste 6000 mensen geëxecuteerd en behoort het daarmee met die andere parel van vredelievendheid en mensenrechteneerbiediging, Iran, tot de mondiale koplopers. In Olympische termen zouden China en Iran onder elkaar de gouden medailles mogen verdelen. Misschien iets om in het achterhoofd (overigens de plek waar de Chinese ter dood veroordeelden hun kogel ontvangen) te houden wanneer u naar beelden van de Olympische Spelen kijkt.

© 2008 blogbert

Onthoofden, de nieuwe rage?

Het gebruik was al een tijdje populair in de wat minder ontwikkelde kringen in het Midden-Oosten maar daar lijkt de rage na een aanvankelijk enthousiasme inmiddels weer wat te zijn afgezwakt. Nu echter begint het gebruik ook aan te slaan in het westen en lijkt het zich tot een (hopelijk kortstondige) rage te ontwikkelen. De eerste ‘early adopters’ zijn al gesignaleerd: eerst vorige week in een Greyhoundbus ergens midden op de Canadese prairie en vandaag op het Griekse toeristeneiland Santorini. Hier probeerde de ‘Köpfer’ na eerst zijn vriendin te hebben omgebracht, meteen een strike te scoren, maar zijn poging om ook nog een politieman in fragmenten op te delen mislukte gelukkig. Hopelijk valt de geestelijke schade voor de politieman ook mee...

We moeten even afwachten in welke fase van de trend we ons nu bevinden, vermoedelijk is dit een overgang tussen de ‘early innovator’ en de ‘early adopter’ fasen (lezers met een NIMA-A diploma weten wel waar blogbert het over heeft). Waarbij de ‘early innovators’ degene zijn die het toch al oeroude gebruik van hoofd- en rompscheidingen in de 21e eeuw nieuw leven hebben ingeblazen.

Anders dan in de eerder genoemde kringen in het Midden-Oosten waar het gebeuren op video werd opgenomen en vervolgens via het internet ook nog eens mondiaal werd vertoond, lijken de ‘early adopters’ in het westen een geheel nieuwe, eigen stijl te ontwikkelen waarbij geen foto- of filmopnames worden gemaakt maar het losse hoofd in kleine kring (ongevraagd) wordt getoond als een soort jachttrofee. Nodeloos te vermelden dat die kleine kring hier nogal heftig op reageert. Enkele indrukwekkende braakpartijen zijn al gemeld.

Nu maar wachten of en wanneer iemand het aandurft om een ‘Decapitation White’ en ‘Decapitation Black’ te organiseren met medewerking van de DJ’s Fallbeil en Guillotine.

© 2008 blogbert